E.S.Z.V.V. Totelos is opgericht op 6 november 1978 door G.J.M. Dirks en L.N.M. Veugen. Zij
waren de voortrekkers van twee teams in de interne zaalvoetbalcompetitie die onder de
naam Totelos 1 en Totelos 2 al verantwoordelijk waren voor vele successen.


Het eerste bestuur van onze vereniging bestond destijds uit vijf man, met als voorzitter de
33 jarige P. van den Berg (toentertijd was de ‘eeuwige student’ blijkbaar nog niet
uitgestorven). Het bestuur wist al snel vier teams te formeren voor de Interne Competitie en
één extern team voor de KNVB competitie. In de jaren 80 bestond de meerderheid van de
Totelos–teams uit interne teams, wat lang onveranderd bleef. Begin jaren negentig
onderging het aantal externe teams een stijging. Dit resulteerde in het seizoen 91/92 voor
het eerst in meer externe (8) dan interne teams (7). In het seizoen 95/96 werd, na gestage
groei, het hoogtepunt in de KNVB historie van Totelos bereikt. Er namen maar liefst twaalf
teams deel aan de KNVB-competitie. Door verschuivingen van KNVB naar NZVB, het
krimpen van het ledenbestand en de veranderende student was het aantal KNVB teams
gezakt naar vijf. Door de intrede van het nieuwe damesteam heeft Totelos vanaf seizoen
08/09 echter weer zes teams in de KNVB-competitie. Groei kon echter niet uitblijven, in het
seizoen 2018-2019 telde Totelos negentien teams. Het seizoen 2019-2020 zette deze trend
door met een recordaantal van 21 teams.


Enkele jaren na de oprichting (rond 1981) is, om ons onbekende redenen, de overstap
gemaakt naar de NZVB. Deze ontwikkeling leidde echter tot een kleine splitsing binnen de
vereniging. Het eerste team is, hoewel buitengewoon succesvol (van 3e klasse naar
topklasse), een elitair clubje dat tot 1984 zelfs een eigen bestuur had. Hier werd echter na
enkele jaren wijselijk een einde aan gemaakt.


Rond deze periode begon Totelos steeds verder te groeien. Bekende begrippen als D–night
en het Totelos-Toernooi deden hier hun intrede. Aan dit Totelos-Toernooi namen echter
louter Nederlandse Teams deel. In het seizoen 84/85 werd dit toernooi groter aangepakt.
Men ging internationaal en het geweldige IUTT was geboren (International University
Totelos Tournament). Dit toernooi zal zonder grote wijzigingen de jaren erna uitstekend
doorstaan. Qua gezelligheid was het altijd een succes, financieel ging het echter soms goed
mis. Ook was het deelnemersveld niet altijd internationaal en zeker niet altijd universitair te
noemen, terwijl dit toch de oorspronkelijke inzet van het toernooi was. Dit doet echter geen
afbreuk aan het succes dat dit evenement ieder jaar toch weer had.


In de jaren erna, rond 85/86, zal voor het eerst een trainerswissel plaatsvinden binnen
Totelos. Bou Boudeling, die het opstartende Totelos acht jaar heeft geleid, werd vervangen
door een ‘echte’ zaalvoetbal trainer, Jan Harting. Hij bezat op zowel technisch als tactisch
vlak overeen bijzondere expertise. Grootse prestaties van de Totelos teams waren het
gevolg van deze wissel. Er was, zoals het hoort, oog voor zowel de lage als de hoge teams.
Ook werd voor het eerst het NSK zaalvoetbal georganiseerd in Eindhoven. Eindhoven, lees
Totelos, zal een nette derde plek behalen. Alvast een voorbode van wat er in de toekomst te
wachten staat. In de jaren erna zal het kampioenschap meerdere malen door Eindhoven
gewonnen worden.


In het seizoen 87/88 werd besloten om toch maar weer KNVB te gaan spelen. De redenen
hiervoor waren de sportieve aantrekkelijkheid (nog steeds zo), dat dit goedkoper was
(tegenwoordig niet meer) en de slechte scheidsrechters bij de NZVB (en daar kan iedereen
die wel eens een wedstrijd bij de NZVB heeft gespeeld uitstekend over mee praten). Het
jaar erna vond de volgende trainerswissel plaats. Jos Halmans volgde Jan Harting op.
Eindhoven wint dat jaar opnieuw het NSK, nu weer in eigen stad, nadat we het jaar ervoor in
Rotterdam ook al het sterkst waren. De grootste en meest gedenkwaardige ontwikkeling in
dit seizoen 88/89 was de oprichting van de damestak binnen de vereniging. Vol trots noemen ze zichzelf het ‘miepenteam’, al is deze naam inmiddels weer verdwenen onder een
dikke laag stof. Desalniettemin geven deze miepen een zeer positieve impuls aan de
vereniging. De evenementen worden gezelliger en ook de dames schuwen het bestuur en
commissiewerk niet.


In het seizoen 89/90 zal de voorlopig laatste trainerswissel plaatsvinden binnen Totelos.
Jos Halmans werd het allemaal te druk, omdat hij ook Pusphaira traint, en hij wordt
vervangen door de alom bekende Peter Geurts. Door zijn enorme betrokkenheid en
uitstekende inzet, groeide onder zijn leiding de vereniging uit tot één van de grootste van
het sportcentrum. Ook stegen de prestaties van de teams naar ongekende hoogtes binnen
de studenten sportwereld. Geen wonder dat Eindhoven Het NSK zal blijven domineren.


De jaren erna begint de vereniging sterk te groeien. Zo sterk zelfs dat er al zeven KNVB
teams ingeschreven worden. Zoals eerder vermeld overtreft de externe tak nu ook de
interne tak. Aangezien de Interne Competitie nu niet meer het grootst was binnen Totelos,
werd deze competitie georganiseerd. Tot nu toe werd de competitie geleid door een
zaalvoetbal commissie, die gebruikelijk bestond uit drie personen, waarvan er slechts één
lid was van Totelos. In 1992 leidde dit tot een nieuwe functie binnen het bestuur: de
Commissaris Interne Competitie. Deze commissaris is samen met de coördinator van het
sportcentrum verantwoordelijk voor een goed verloop van de Interne Competitie. Hierdoor
verbeterde de link tussen het bestuur en deze competitie en kwam er een beter zicht op de
talenten die er in deze competitie rond bleken te lopen. Sportief gezien viel dit jaar ook nog
te melden dat Totelos 1 promoveerde naar de hoofdklasse en Totelos 2 naar de reserve
hoofdklasse: Totelos komt op regionaal topniveau te spelen.


In het seizoen 92/93 zal het IUTT Totelos aan de rand van de afgrond brengen. Hoewel het
wederom een gezellig toernooi was, en tijdens deze uitvoering het Totelos-lied geschreven
werd, was het een financiële ramp. Er werd maar liefst 1750 gulden verlies geleden.
Uiteindelijk heeft Totelos deze moeilijke tijd kunnen overleven door een sterke contributie
stijging en de invoering van het donateurschap, zodat ook het derde lustrum zijn doorgang
kon vinden. Verder werd er in dit seizoen een tweede damesteam ingeschreven. Hoewel dit
team in het seizoen 97/98 weer teruggetrokken zou worden, werd het enkele jaren later
opnieuw ingevoerd. Beide damesteams zouden na het seizoen 03/04 opgeheven worden.


In het seizoen 94/95 was het aantal KNVB teams inmiddels gestegen tot elf. Samen met de
acht interne teams beschikte Totelos over negentien teams. In dit seizoen behaalden ook
de dames eindelijk de felbegeerde titel bij het NSK in Tilburg, door een keer niet, à la Joop
Zoetemelk, als tweede te eindigen. Op het niet–sportieve vlak werden de Totelos-borrels
ingevoerd. Het seizoen 95/96 zou de boeken ingaan als het seizoen met de meeste KNVB
teams, en dit zal waarschijnlijk ook altijd wel zo blijven. Door de huidige splitsing binnen de
externe competitie, is twaalf KNVB-teams vrijwel een illusie. Ook het aantal interne teams
bleef stijgen, met als gevolg dat Totelos tijdens de Van Lint Sportweek zich niet alleen
verreweg de beste in alle sporten mocht noemen, maar ook uitgeroepen werd tot club van
het jaar. Dit jaar verhuisde Totelos ook naar haar eigen thuishaven op het sportcentrum. Dit
werd mogelijk omdat rond deze tijd de derde zaal op het sportcentrum gerealiseerd werd.

En zo komen we weer bij de NZVB. Deze ondergeschoven tak van zaalvoetbal in de regio
Eindhoven is natuurlijk een ideale manier om de huidige student de mogelijkheid te geven
om te zaalvoetballen. Onder andere door het invoeren van de algemene OV, en de latere
splitsing in week- en weekendkaart, werd het reizen van de studenten steeds frequenter.
Hierdoor groeide het animo voor een doordeweekse competitie sterk, waardoor Totelos
vanaf het seizoen 98/99 wederom in de NZVB- competitie vertegenwoordigd werd. Ditmaal
met drie teams en twee jaar later zelfs met vier. Het eerste team begon voortvarend. Na
promotie in het eerste seizoen naar de Hoofdklasse, volgt in 2001 zelfs het kampioenschap
en promotie naar de Topklasse.


Door de groeiende belangstelling van studenten voor de NZVB-competitie, werd het steeds
moeilijker de KNVB-teams te vullen. Hierdoor zal de KNVB-tak van Totelos uiteindelijk
bestaan uit slechts vijf teams. Op het aantal leden heeft dit echter geen invloed. In 1999
passeert het ledenaantal zelfs de 180, om zo na Thêta en Hajraa de grootste
studentensportvereniging van Eindhoven te worden. Op het niveau van de KNVB-tak zal het
al helemaal geen gevolgen hebben.

Reden hiervoor is dat er onder andere een goede doorstroom is naar de KNVB van het
talent uit de NZVB en de Interne Competitie (dat in het seizoen 98/99 bestaat uit een
recordaantal van dertien T-teams, waarvan vier in de eerste klasse!). Dit resulteert in 2000
naast het kampioenschap van N2 in de NZVB-competitie, in een kampioenschap van zowel
T3 als T1. Het kampioenschap van T1 houdt zelfs in, dat E.S.Z.V.V. Totelos op het op-één-na
hoogste niveau van Nederland zal worden vertegenwoordigd. Dit is natuurlijk een
uitzonderlijke prestatie voor een studenten zaalvoetbalvereniging. Met de constante
veranderingen in de vereniging en selectie wordt er vanuit gegaan dat Totelos niet lang zal
overleven in de Eerste Divisie. Niets blijkt echter minder waar, Totelos handhaaft zich in de
Eerste Divisie, loopt in het seizoen 03-04 op een haar na het kampioenschap mis en zal in
het seizoen 05-06 (mede dankzij de splitsing van de landelijke eredivisie in een noordelijke
en zuidelijke afdeling) alsnog promoveren naar de hoogste klasse van Nederland. Doordat
de KNVB besluit om weer terug te gaan naar één landelijke topdivisie speelt Totelos vanaf
seizoen 08/09 weer een klasse lager. De populariteit van de NZVB is de laatste jaren blijven
stijgen. In het voorgaande lustrumjaar waren er nog acht KNVB- en zes NZVB teams. In het
seizoen 08/09 is het precies andersom. Wel is er dit seizoen sinds vijf jaar weer een Totelos
damesteam actief bij de KNVB. In het vierde lustrumjaar was iedereen binnen Totelos zeer
optimistisch over de florissante financiële situatie van de vereniging. Na het
kampioenschap van T1 kwam daar ook nog eens bij dat Totelos enorm veel aan uitstraling,
aantrekkingskracht en PR heeft gewonnen. Na een aantal slecht verlopen toernooien kwam
Totelos echter in een minder gunstige financiële situatie terecht.


In het seizoen 98/99 werd voor het eerst naast het KNVB-toernooi ook het NZVB-toernooi
georganiseerd. Het jaar erna zal die wegens tegenvallende belangstelling echter al niet
meer georganiseerd worden en is zelfs het vinden van genoeg teams voor het
KNVB-toernooi een probleem, waardoor het dames-toernooi uiteindelijk zal sneuvelen. Ook
het IUTT verloopt elk jaar teleurstellender. Er zijn steeds minder (internationale) teams te
vinden en het damestoernooi dreigt ook hier te sneuvelen. In 2002 werd het tij echter
gekeerd. Een uiterst fanatieke IUTT-commissie zorgde ervoor dat het IUTT weer
internationale allure kreeg en de editie van 2003 telde al weer 28 teams, waarvan acht
damesteams, 20 internationale teams en een Poolse en een Britse winnaar. Deze lijn kon
worden doorgetrokken en ook de laatste jaren stond er telkens weer een mooi
internationaal deelnemersveld. Hierbij mag worden aangemerkt dat het futsal ook ieder jaar
weer van zeer hoog niveau is, maar dat dit zeker niet ten koste gaat van de gezelligheid!

Niet alleen het IUTT zorgt voor de internationale allure van Totelos. Daar zorgen onze eigen
leden natuurlijk ook voor middels het FP2000 zaalvoetbaltoernooi in Lloret de Mar. Vanaf
1999 is Totelos regelmatig vertegenwoordigd geweest met een groep jongeren, die naast
het zaalvoetballen een week lang willen genieten van Zon, Zee en Bier in Lloret de Mar.


Vanaf het seizoen 2008-2009 is er weer een damesteam actief. In de KNVB competitie
speelt het team in de 4e klasse waar het een stabiele middenmoter is. Het team bestaat uit
een vaste kern dames die in seizoen 2010-2011 wat versterking krijgt en een vaste coach:
Carlos Vilela. In seizoen 2011- 2012 krijgt Totelos dames versterking in de breedte en
diepte. Hierdoor is Totelos met twee damesteams actief in de KNVB competitie.
‘Thuishaven’ wordt dan Sportcomplex De Heiberg in Veldhoven. Dames 1 speelt in de 1e
klasse en haalt dankzij de kwaliteitsinjectie en het coachwerk van Carlos Vilela meteenhet
kampioenschap en promoveert zo voor het eerst naar de Hoofdklasse.

Het succes en de mogelijkheid tot trainen levert veel nieuwe leden op. Zoveel dat Totelos in
één klap doorgroeit naar vier damesteams! DA1 speelt Hoofdklasse met als trainer/coach
Raymond Starke, DA2 speelt 1e klasse met als coach Carlos Vilela en DA3 en DA4 spelen in
de 2e klasse. Willem Reker coacht dat jaar regelmatig DA4. In het eerste jaar in de
Hoofdklasse bereikt DA1 een knappe 4e plaatsen reikt het tot de halve finale van de beker.
Ook DA2 en DA4 eindigen in de top vier dit seizoen. De damestak is nu een levendige en
bloeiende tak binnen de vereniging.


In seizoen 2013-2014 stappen negen speelsters over naar TOB, waardoor Totelos teruggaat
naar drie damesteams; in iedere klasse één team. DA1 beleeft dankzij de trainingen en de
versterkingen van nieuwe leden een topseizoen. Het eindigt op slechts drie punten van het
ongenaakbare Braakhuizen op de 2e plaats in de Hoofdklasse. En het weet zelfs voor het eerst in de clubgeschiedenis de KNVB-beker te winnen door in de finale Braakhuizen na
verlenging met 4-2 te verslaan. Met Voornamelijk Totelos speelsters weet Team Eindhoven
in dat jaar ook nog eens het GNSK veldvoetbal te winnen. DA2 presteert het om in de top 3
te eindigen in dat seizoen.


Voor aanvang van seizoen 2014-2015 neemt Totelos Dames afscheid van een aantal
afgestudeerde speelsters. Helaas gaan ook een aantal studenten elders studeren,
waardoor het aantal teams op drie blijft staan. Wel is de damestak jonger dan ooit en blijft
in de loop van het seizoen het ledenaantal groeien. Ook sportief blijft DA1 verbeteren en
wordt Braakhuizen met 6-1 verslagen. Na een spannend competitieslot moet Totelos echter
2 punten toegeven op Braakhuizen waarmee het wederom als tweede eindigt. De
KNVB-beker wordt knap geprolongeerd na in de finale met 4-2 te hebben afgerekend met
Valkenswaard. Hierdoor maakt Dames 1 in het seizoen 2015-2016 haar debuut in het
landelijke bekertoernooi. Ook het tweede damesteam kent een bijzonder succesvol seizoen
en wordt ongeslagen kampioen. Deze promotie betekent dat er in 2015- 2016 twee
damesteams aan zullen treden in de hoofdklasse. Eveneens ongeslagen kampioen worden
de heren van het vlaggenschip van Totelos. De kampioenswedstrijd tegen DBS eindigt met
4-2 in het voordeel van T1 waardoor promotie naar de hoofdklasse een feit is. Ook in het
bekertoernooi weten de heren hoge ogen te gooien en is de halve finale na penalty’s het
eindstation.


In het seizoen 2016-2017 was het weer raak en won DA1 voor het derde jaar op rij de
KNVB-beker, waardoor ze komend jaar weer mee mogen spelen in het landelijke
bekertoernooi. DA2 heeft zich dit jaar niet laten kennen in de hoofdklasse na promotie van
vorig jaar. Uiteindelijk is DA2 op de 4e plek beëindigd. Door de groei in het ledenaantal onder
de dames ontstond een vierde damesteam. Ook bij de mannen werd er goed gepresteerd.
Zo speelde T1 dit jaar in de hoofdklasse en begon zeer goed. Zo stonden ze na de eerste
periode op slechts drie punten onder de nummer 1. Helaas wisten ze dit niet vol te houden
en werd de promotie naar de topklasse net misgelopen in de nacompetitie. Daarnaast
profileerde ook T2 zich als een succesteam door naar de eerste klasse te promoveren.


In het seizoen 2017-2018 zette T1 en D1 hun goede sportieve prestaties voort. Daarnaast
mocht de vereniging drie extra herenteams verwelkomen. De Interne Competitie werd
geprofessionaliseerd met de invoer van Playpass, betere materialen en het toevoegen van
klasse C aan de avondcompetitie. Dankzij het interne plan levert de Interne Competitie nu
ook wat voor Totelos op. Maar ook de vereniging zelf zette grote stappen: een nieuwe
website, een boekhoudsysteem, aangepaste statuten, een professionelere huisstijl en
geautomatiseerde inschrijvingen. Het 39e bestuur introduceerde bestuurstruien en zorgde
ervoor dat bijna de helft van de teams van nieuwe kleding werd voorzien.


Het seizoen 2018-2019 werd gekenmerkt door het 8e Lustrum. Veertig jaar Totelos werd
gevierd met een feest, een Oud Leden Toernooi, een Lustrumgala en een LustrumBOEM.
Daarnaast vond dit seizoen voor het eerst in tijden weer een Totelos skivakantie plaats en
heeft het ledenweekend in het buitenland plaatsgevonden. Buiten alle leuke activiteiten om
werd er ook op sportief gebied gepresteerd; T1 redde helaas net de nacompetitie niet en
Dames 1 werd voor het 3e jaar op rij kampioen. Een poging van de dames om het volgende
seizoen op Eredivisie-niveau te gaan spelen werd helaas afgeslagen wegens een gebrek
aan speelsters/studenten die op dit niveau mee kunnen.


Seizoen 2019-2020 was een interessant seizoen. Het jaar begon goed met negen volle
herenteams in de KNVB competitie, zeven NZVB teams en vier dames teams. Halverwege
het seizoen is de competitie stilgelegd vanwege het COVID-19 virus. Veel activiteiten
werden uit de agenda geschrapt, maar dit maakte plaats voor andere online activiteiten en
vroeg om andere creatieve oplossingen. Zo vonden er na een paar maanden ook weer
borrels plaats, rekening houdend met de gegeven maatregelen. Aan het einde van het
seizoen konden we gelukkig weer de zaal in om te trainen en met bepaalde maatregelen
hebben er nog verschillende toernooien plaatsgevonden. De competities werden niet meer
hervat en eindigden onafgesloten.


Seizoen 2020-2021 begon vol goede moed. Met vier dames teams, zeven KNVB teams en
negen (waarvan één onder voorbehoud) NZVB teams ging het seizoen van start. Ondanks
COVID-19 kon in ieder geval de KNVB competitie van start gaan. Zeker voor D1 zou dit een
uitdagend jaar worden in de Eredivisie. Tot overmaat van ramp hield het feest snel op: nieuwe COVID-19 maatregelen zorgden ervoor dat na enkele weken alles stil kwam te
vallen. Geen wedstrijden, en zelfs geen trainingen. Om toch het verenigingsgevoel te
behouden nu wij elkaar niet meer in de zaal konden zien, zijn er succesvolle online
evenementen opgezet. Dit zorgde ervoor dat men elkaar niet is vergeten, en naarmate de
COVID-19 maatregelen versoepelden, wij elkaar weer in de armen vlogen op het gras. Gras,
en niet de gymvloer, aangezien de trainingen buiten op grotere schaal door konden gaan.
Door deze creatieve oplossing heeft menig Totelosser het conditiepeil weer wat
bijgetrokken. Na de regen komt een keer zonneschijn, wat zich uitte in het heropenen van
de zalen. Een eventuele Regio Cup vanuit de KNVB stond op de planning, maar ging
uiteindelijk tot grote spijt niet door. De trainingen daarentegen werden steeds meer als
vanouds, en dat smaakte naar meer. Na alle tegenslagen van vorig jaar wordt er dan ook
niet getwijfeld aan dat E.S.Z.V.V. Totelos volgend jaar als een jonge hinde uit de
startblokken zal schieten.


In het begin van seizoen 2021-2022 leek Covid-19 eindelijk verleden tijd. Het jaar begon
daarom enthousiast met trainingen en wedstrijden. Het duurde echter niet lang voordat dit
ten halt geroepen werd door aangescherpte maatregelen vanuit de overheid. Wedstrijden
werden hierdoor stopgezet en er kon slechts met aangepaste maatregelen getraind
worden. Enkele tijd later werden er versoepelingen geïntroduceerd en kon er op recreatief
en sportief gebied steeds weer meer worden georganiseerd, zo kon dit jaar, na drie jaar
weggeweest te zijn, IUTT toch weer doorgaan. Deze editie viel niet tegen met maar liefst
zeventien herenteams en zeven damesteams. Ook werd dit jaar voor het eerst het
ZAalvoetbalToernooi der Totelos (ZATT) georganiseerd met zestien heren- en acht
damesteams. Een laagdrempelig eendagstoernooi waarbij vooral de derde helft hoog in het
vaandel staat. Daarnaast werd traditiegetrouw D1 dit jaar kampioen. Toch voelde deze
overwinning bitterzoet, vanwege het weggaan van vele veteranen vrouwen. Verweg gaan ze
echter niet, omdat velen volgend jaar het bij TOB zullen opnemen tegen hun oude
teamgenoten of hun strijdkrachten op het veld zullen gaan testen bij RPC. Desondanks zal
het wegvallen van deze oude garde dames een groot gemis zijn voor de vereniging en
betekent dit werk aan de winkel wat betreft het vinden van nieuwe vrouwelijke leden en het
opvullen van het streven van vier damesteams. Ten slotte ving aan het eind van dit jaar de
constructie aan hal 1 in het SSC plaats. Een ontwikkeling die nauw gevolgd zal worden met
onder andere een nieuw camerasysteem wat gebruikt kan worden tijdens trainingen en
wedstrijden om spelsituaties te bestuderen.